03 September 2010, Friday

Авторы

Дзмітры Плакс

Дзмітры Плакс

Мастак, пісьменнік, перакладчык, журналіст. Нарадзіўся ў 1970 г. у Мінску. Жыве і працуе ў Стакгольме. Стваральнік і прадзюсер беларускай службы “Радыё Швецыя” (2004–2009). Аўтар кніг “Жара” (СПб, 2004), “Cy Twomblys dagbok” (STHLM, 2006), “Трыццаць тэкстаў” (Мінск, 2009). Пераклаў на беларускую мову кнігу Астрыд Ліндгрэн “Піпі Доўгаяпанчоха” (Мінск, 2008). Больш падрабязна чытайце тут.

05.07.10

Не, гаворка тут пойдзе не пра Дастаеўскага, прынамсі не пра яго знакаміты раман. Гаворка пойдзе пра застолле. Застолле гэтае адбылося нядаўна ў маленькім пекным рэстаранчыку на амаль музейнай выспачцы ў стакгольмскім архіпелазе. За сталом сядзела ладам невялікая кампанія сяброў, змешаная, беларуска-шведская. У суседняй зале шумна адзначаў сканчэнне працоўнага года і надыход сезону адпачынкаў калектыў людзей абодвух полаў і пераважна сярэдняга ўзросту:

04.06.10

І фашызм, і камунізм імкнуцца дасягнуць роўнасці, прычым прыкладна тымі самымі метадамі: праз знішчэнне няроўнасці. Ну і, за адным разам, носьбітаў тае няроўнасці. Каб ужо цяпер і назаўсёды...

10.05.10

13 траўня пачынаюцца традыцыйныя Дні культуры Швецыі ў Беларусі. Неад’емнай часткай гэтых дзён ёсць шведска-беларускія Літаратурныя чытанні, цікавая праграма сучаснага шведскага кіно і шмат іншых імпрэзаў.

22.04.10

Вывяржэнне ісландскага вулкана з абсалютна не вымаўляльнай для некарэннага жыхара Ісландыі назвай вельмі красамоўна паказала, чаго вартая наша з вамі сучасная цывілізацыя.

09.04.10

Іншую праўду сеяў не толькі Сева з горада Лондана-Бі-Бі-Сі, але і Слава – бяззубы безузроставы алкаш і былы “вораг народу”, якога слухалі ўважліва і з павагай, бо пацярпеў ён, як казала цётка Валя, “за ўсіх”.

25.03.10

Нядаўна шведскі парламент прагаласаваў за тое, каб масавыя забойствы армян і іншых хрысціянскіх меншасцей, якія мелі месца ў Асманскай імперыі дзевяноста пяць год таму, лічыліся генацыдам.

25.03.10

Нядаўна шведскі парламент прагаласаваў за тое, каб масавыя забойствы армян і іншых хрысціянскіх меншасцей, якія мелі месца ў Асманскай імперыі дзевяноста пяць год таму, афіцыйна лічыліся і называліся ў Швецыі генацыдам.

05.03.10

Што адбываецца з народам, які жыве ў выгнанні ў сябе дома? Для чалавека цэнтральным паняццем становіцца памяць. Успаміны – сапраўдныя і прыдуманыя – займаюць розум і душу.

09.02.10

Трэба сказаць, што роўнасць роўнасці не роўная. Сацыяльная роўнасць у жабрацтве і сацыяльная роўнасць у дабрабыце прыводзяць, відавочна, да розных вынікаў.

28.01.10

Усеагульная універсальнасць смеху як з’явы не патрабуе, здаецца, вылучэння ці падкрэслівання. Калі справа тычыцца выжывання індывідуума, трэба нешта іншае, чым "кніжныя" пытанні.

14.01.10

Усеагульная пісьменнасць – даволі новы феномен. Якіх 100-150 год таму пераважная большасць насельніцтва нашай планеты не ўмела ані чытаць, ані пісаць. Шмат хто лічыць, што і цяпер не ўмеюць. Але – пішуць.

24.12.09

У секулярызаванай Швецыі, дзе Каляды даўно страцілі асабліва рэлігійны сэнс, простая дабрачыннасць мае, можна сказаць, духоўнае значэнне. Дабрыня стала часткай калектыўнага розуму грамадства.